او را خداى تعالى از براى تو ؛ و اگر جمع شوند بر آنكه ضرر برسانند تو را ، ضرر نمىتوانند رسانيد تو را هرگز مگر به چيزى كه نوشته است او را خداى تعالى بر تو ، رفع شده است قلمها و خشك گرديده است صحيفه‌ها . » « 1 » و فرمود امير المؤمنين علىّ رضى اللّه عنه : « به درستى كه مرد ، هرآينه محزون و غمگين مىشود به چيزى كه نبوده است و نيست كه دريابد او را ، و شاد و خرّم مىشود به چيزى كه نبوده است و نيست كه فوت شود از او . » « 2 » و « تعريج » - در اصل - حبس مطيّه « 3 » است بر مكان يا ايستادن او در آن مكان ، استعمال كرده مىشود به معنى « ميل » و « وقوف با شىء » . و « مدارج » جمع « مدرجه » است و او « طريق » است .

--> ( 1 ) . سنن ترمذى ، ج 4 ، ص 667 . ( 2 ) . با اندكى تفاوت در : نهج البلاغه ، نامهء 66 . ( 3 ) . مطيّه : مركب سوارى ، شتر .